Weblog

De fopspenenfee

Door: Vivienne van Eijkelenborg, directeur Difrax, vrijdag 6 januari 2012

Poloroid

Wij verkopen fopspenen. Hele mooie qua vormgeving… niet te groot in het gezichtje en te lomp zodat je meer baby en kind ziet. Leuke eigentijdse en hippe printjes, soms wat gedurfd maar dat willen we ook graag. Niet standaard roze en blauw maar juist de wereld iets aparter en kleurrijker maken.

We verkopen graag en veel fopspenen. Dat doen we dan ook bij alle belangrijke retailers in Nederland en ook daarbuiten.

We verkopen niet altijd graag fopspenen. Op een gegeven moment is een kindje te oud en gaat de functie (namelijk troost en zuigbehoefte) voorbij en is het een gewoonte geworden.  Ook wij vinden dat een kind van 3 of 4 jaar oud zou moeten stoppen met foppen.

We merkten dat ouders het best moeilijk vinden om zo’n gewoonte af te leren. En dat is het ook. Iets was zo vertrouwd is kan je niet van de ene op de andere dag wegnemen.

Dus besloten we een boek te schrijven, het stoppen met foppen boek. Onder begeleiding van een kindertandarts en een kinderlogopediste hebben we een 15 dagen stop-plan ontwikkeld. Elke dag een voorleesverhaaltje en een spelletje waarmee je een sticker kan verdienen. Op deze manier houd je het onderwerp bespreekbaar, werk je samen naar iets toe. Halverwege het boek wordt er een spenenbedje geknutseld omdat de fopspeen overdag in zijn bedje naast het bed van het kind blijft. Ook leren ze een fopspenenliedje en knutselen ze iets met een van de fopspenen. Maar dan is het moment daar….. de laatste fopspeen gaat op de post naar SoeSoe de fopspenen fee. … het blijft altijd een moeilijk moment.. Als de fopspeen op de post gaat krijgen ze wel fopmuis (die ook een rol speelt in het boek) in pluche-vorm terug. Een mooi aandenken aan de fopspeen!

Het boek blijkt supergoed te werken gezien de goede reacties, ingezonden fopspenen en enorm prikbord met tekeningen van kindjes voor SoeSoe..
Ik maak de boeken samen met goede vriendin Inge Nouws. Ze woont in Spanje maar dat heeft het creatieve proces nooit belemmerd. Inge bedacht dat ik de fee maar moest zijn…. Want haar stijl is een combinatie van tekeningen en foto’s en een echte fee spreekt toch veel meer tot de verbeelding dan een getekende. Voor ik het wist hadden we een supermooie groene jurk laten maken door een naaister bij haar in het dorp. Moest ik overkomen voor een pas-sessie en vervolgens een foto-sessie.
Grote hilariteit natuurlijk toen de eerste pagina’s binnenkwamen. Ik in het begin nog kritisch op bepaalde foto’s en uiteindelijk alle schaamte voorbij… het is grappig en leuk!

Bijzonder is het om te merken dat het echt leeft voor kinderen. Zo heb ik eens een live-fopspeen-inlever-sessie gedaan bij een Prenatal. Kindjes komen met open mond SoeSoe de laatste fopspeen brengen in ruil voor fopmuis. Ik moet je zeggen dat ik me ook wel eens de brute fee heb gevoeld….

Lief kind neem je fopspeen maar weer mee… als ik ze met trillend lipje voor me stond. Maar ja dat was mijn rol niet…. Zo zie je maar dat ook een feeen bestaan niet over rozen gaat!

 

Reacties

Vier jaar geleden heb ik mijn zoontje van de speen afgekregen door zijn speentje naar de spenenfee te sturen zodat de spenenfee de speen weer aan een ander kindje kan geven. Ik heb hem daarop voorbereid en hij heeft zelf de envelop in de brievenbus gedaan. Het werkt!
Toch jammer dat ikzelf niet op dit idee ben gekomen ... Succes met de verkoop!

Reactie door krista — dinsdag 14 februari 2012 @ 10:08
 

Nieuwe reactie

Naam *
E-mail *
Bericht *
Neem de volgende tekst over: *